<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML 1.1//EN"
"http://www.w3.org/TR/xhtml11/DTD/xhtml11.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<head><meta http-equiv="content-type" content="text/html; charset=utf-8" />
<title>[158920] trunk/PerformanceTests</title>
</head>
<body>

<style type="text/css"><!--
#msg dl.meta { border: 1px #006 solid; background: #369; padding: 6px; color: #fff; }
#msg dl.meta dt { float: left; width: 6em; font-weight: bold; }
#msg dt:after { content:':';}
#msg dl, #msg dt, #msg ul, #msg li, #header, #footer, #logmsg { font-family: verdana,arial,helvetica,sans-serif; font-size: 10pt;  }
#msg dl a { font-weight: bold}
#msg dl a:link    { color:#fc3; }
#msg dl a:active  { color:#ff0; }
#msg dl a:visited { color:#cc6; }
h3 { font-family: verdana,arial,helvetica,sans-serif; font-size: 10pt; font-weight: bold; }
#msg pre { overflow: auto; background: #ffc; border: 1px #fa0 solid; padding: 6px; }
#logmsg { background: #ffc; border: 1px #fa0 solid; padding: 1em 1em 0 1em; }
#logmsg p, #logmsg pre, #logmsg blockquote { margin: 0 0 1em 0; }
#logmsg p, #logmsg li, #logmsg dt, #logmsg dd { line-height: 14pt; }
#logmsg h1, #logmsg h2, #logmsg h3, #logmsg h4, #logmsg h5, #logmsg h6 { margin: .5em 0; }
#logmsg h1:first-child, #logmsg h2:first-child, #logmsg h3:first-child, #logmsg h4:first-child, #logmsg h5:first-child, #logmsg h6:first-child { margin-top: 0; }
#logmsg ul, #logmsg ol { padding: 0; list-style-position: inside; margin: 0 0 0 1em; }
#logmsg ul { text-indent: -1em; padding-left: 1em; }#logmsg ol { text-indent: -1.5em; padding-left: 1.5em; }
#logmsg > ul, #logmsg > ol { margin: 0 0 1em 0; }
#logmsg pre { background: #eee; padding: 1em; }
#logmsg blockquote { border: 1px solid #fa0; border-left-width: 10px; padding: 1em 1em 0 1em; background: white;}
#logmsg dl { margin: 0; }
#logmsg dt { font-weight: bold; }
#logmsg dd { margin: 0; padding: 0 0 0.5em 0; }
#logmsg dd:before { content:'\00bb';}
#logmsg table { border-spacing: 0px; border-collapse: collapse; border-top: 4px solid #fa0; border-bottom: 1px solid #fa0; background: #fff; }
#logmsg table th { text-align: left; font-weight: normal; padding: 0.2em 0.5em; border-top: 1px dotted #fa0; }
#logmsg table td { text-align: right; border-top: 1px dotted #fa0; padding: 0.2em 0.5em; }
#logmsg table thead th { text-align: center; border-bottom: 1px solid #fa0; }
#logmsg table th.Corner { text-align: left; }
#logmsg hr { border: none 0; border-top: 2px dashed #fa0; height: 1px; }
#header, #footer { color: #fff; background: #636; border: 1px #300 solid; padding: 6px; }
#patch { width: 100%; }
#patch h4 {font-family: verdana,arial,helvetica,sans-serif;font-size:10pt;padding:8px;background:#369;color:#fff;margin:0;}
#patch .propset h4, #patch .binary h4 {margin:0;}
#patch pre {padding:0;line-height:1.2em;margin:0;}
#patch .diff {width:100%;background:#eee;padding: 0 0 10px 0;overflow:auto;}
#patch .propset .diff, #patch .binary .diff  {padding:10px 0;}
#patch span {display:block;padding:0 10px;}
#patch .modfile, #patch .addfile, #patch .delfile, #patch .propset, #patch .binary, #patch .copfile {border:1px solid #ccc;margin:10px 0;}
#patch ins {background:#dfd;text-decoration:none;display:block;padding:0 10px;}
#patch del {background:#fdd;text-decoration:none;display:block;padding:0 10px;}
#patch .lines, .info {color:#888;background:#fff;}
--></style>
<div id="msg">
<dl class="meta">
<dt>Revision</dt> <dd><a href="http://trac.webkit.org/projects/webkit/changeset/158920">158920</a></dd>
<dt>Author</dt> <dd>antti@apple.com</dd>
<dt>Date</dt> <dd>2013-11-08 06:57:51 -0800 (Fri, 08 Nov 2013)</dd>
</dl>

<h3>Log Message</h3>
<pre>Add line layout performance test that exercises more cases
https://bugs.webkit.org/show_bug.cgi?id=124041
        
Reviewed by Anders Carlsson.

The existing line-layout.html covers the most basic left-aligned case only.
Add a test with more coverage for things that are mostly not yet supported by the simple
line layout path:
        
- centered text
- right aligned text
- justified text
- pre
- white-space:pre-wrap
- text with simple inlines
- text with br

* Layout/line-layout-simple.html: Added.</pre>

<h3>Modified Paths</h3>
<ul>
<li><a href="#trunkPerformanceTestsChangeLog">trunk/PerformanceTests/ChangeLog</a></li>
</ul>

<h3>Added Paths</h3>
<ul>
<li><a href="#trunkPerformanceTestsLayoutlinelayoutsimplehtml">trunk/PerformanceTests/Layout/line-layout-simple.html</a></li>
</ul>

</div>
<div id="patch">
<h3>Diff</h3>
<a id="trunkPerformanceTestsChangeLog"></a>
<div class="modfile"><h4>Modified: trunk/PerformanceTests/ChangeLog (158919 => 158920)</h4>
<pre class="diff"><span>
<span class="info">--- trunk/PerformanceTests/ChangeLog        2013-11-08 14:42:22 UTC (rev 158919)
+++ trunk/PerformanceTests/ChangeLog        2013-11-08 14:57:51 UTC (rev 158920)
</span><span class="lines">@@ -1,3 +1,24 @@
</span><ins>+2013-11-08  Antti Koivisto  &lt;antti@apple.com&gt;
+
+        Add line layout performance test that exercises more cases
+        https://bugs.webkit.org/show_bug.cgi?id=124041
+        
+        Reviewed by Anders Carlsson.
+
+        The existing line-layout.html covers the most basic left-aligned case only.
+        Add a test with more coverage for things that are mostly not yet supported by the simple
+        line layout path:
+        
+        - centered text
+        - right aligned text
+        - justified text
+        - pre
+        - white-space:pre-wrap
+        - text with simple inlines
+        - text with br
+
+        * Layout/line-layout-simple.html: Added.
+
</ins><span class="cx"> 2013-10-25  Sergio Villar Senin  &lt;svillar@igalia.com&gt;
</span><span class="cx"> 
</span><span class="cx">         Use a Vector instead of HashSet to computed the orderValues in RenderFlexibleBox
</span></span></pre></div>
<a id="trunkPerformanceTestsLayoutlinelayoutsimplehtml"></a>
<div class="addfile"><h4>Added: trunk/PerformanceTests/Layout/line-layout-simple.html (0 => 158920)</h4>
<pre class="diff"><span>
<span class="info">--- trunk/PerformanceTests/Layout/line-layout-simple.html                                (rev 0)
+++ trunk/PerformanceTests/Layout/line-layout-simple.html        2013-11-08 14:57:51 UTC (rev 158920)
</span><span class="lines">@@ -0,0 +1,645 @@
</span><ins>+&lt;!DOCTYPE html&gt;
+&lt;html&gt;
+&lt;head&gt;
+    &lt;title&gt;Line breaking performance test&lt;/title&gt;
+    &lt;script src=&quot;../resources/runner.js&quot;&gt;&lt;/script&gt;
+&lt;/head&gt;
+&lt;body&gt;
+    &lt;pre id=&quot;log&quot;&gt;&lt;/pre&gt;
+    &lt;div id=&quot;target&quot; style=&quot;width: 300px; display:none&quot;&gt;
+        &lt;div style=&quot;text-align:center&quot;&gt;
+            &lt;h4&gt;ARGUMENTUM&lt;/h4&gt;
+            &lt;p&gt;
+            L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
+            corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
+            caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
+            rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
+            opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
+            inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
+            petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
+            parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
+            C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
+            C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
+            Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
+            consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
+            particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
+            consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
+            agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
+            res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
+            consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
+            D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
+            per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
+            concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
+            Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
+            bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
+            Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
+            aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
+            consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
+            intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
+            die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
+            templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
+            causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
+            vehementissime invehens habuit.
+            &lt;/p&gt;
+            &lt;p&gt;
+            Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?  quam diu etiam
+            furor iste tuus nos eludet?  quem ad finem sese effrenata iactabit
+            audacia?  Nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae,
+            nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus
+            habendi senatus locus, nihil horum ora voltusque moverunt?  Patere tua
+            consilia non sentis, constrictam iam horum omnium scientia teneri
+            coniurationem tuam non vides?  Quid proxima, quid superiore nocte egeris,
+            ubi fueris, quos convocaveris, quid consilii ceperis, quem nostrum
+            ignorare arbitraris?  O tempora, o mores! Senatus haec intellegit.  consul
+            videt; hic tamen vivit.  Vivit?  immo vero etiam in senatum venit, fit
+            publici consilii particeps, notat et designat oculis ad caedem unum
+            quemque nostrum.  Nos autem fortes viri satis facere rei publicae videmur,
+            si istius furorem ac tela vitemus.  Ad mortem te, Catilina, duci iussu
+            consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem, quam tu in nos
+            [omnes iam diu] machinaris.  An vero vir amplissumus, P. Scipio, pontifex
+            maximus, Ti.  Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae
+            privatus interfecit; Catilinam orbem terrae caede atque incendiis vastare
+            cupientem nos consules perferemus?  Nam illa nimis antiqua praetereo, quod
+            C. Servilius Ahala Sp.  Maelium novis rebus studentem manu sua occidit.
+            Fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus, ut viri fortes
+            acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem
+            coercerent.  Habemus senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave,
+            non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis; nos, nos,
+            dico aperte, consules desumus.  Decrevit quondam senatus, ut L. Opimius
+            consul videret, ne quid res publica detrimenti caperet; nox nulla
+            intercessit; interfectus est propter quasdam seditionum suspiciones
+            C. Gracchus, clarissimo patre, avo, maioribus, occisus est cum liberis
+            M. Fulvius consularis.  Simili senatus consulto C. Mario et L.  Valerio
+            consulibus est permissa res publica; num unum diem postea L. Saturninum
+            tribunum pl.  et C.  Servilium praetorem mors ac rei publicae poena
+            remorata est?  At [vero] nos vicesimum iam diem patimur hebescere aciem
+            horum auctoritatis.  Habemus enim huiusce modi senatus consultum, verum
+            inclusum in tabulis tamquam in vagina reconditum, quo ex senatus consulto
+            confestim te interfectum esse, Catilina, convenit.  Vivis, et vivis non ad
+            deponendam, sed ad confirmandam audaciam.  Cupio, patres conscripti, me
+            esse clementem, cupio in tantis rei publicae periculis me non dissolutum
+            videri, sed iam me ipse inertiae nequitiaeque condemno.  Castra sunt in
+            Italia contra populum Romanum in Etruriae faucibus conlocata, crescit in
+            dies singulos hostium numerus; eorum autem castrorum imperatorem ducemque
+            hostium intra moenia atque adeo in senatu videmus intestinam aliquam
+            cotidie perniciem rei publicae molientem.  Si te iam, Catilina,
+            comprehendi, si interfici iussero, credo, erit verendum mihi, ne non
+            potius hoc omnes boni serius a me quam quisquam crudelius factum esse
+            dicat.  Verum ego hoc, quod iam pridem factum esse oportuit, certa de
+            causa nondum adducor ut faciam.  Tum denique interficiere, cum iam nemo
+            tam inprobus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit, qui id non
+            iure factum esse fateatur.  Quamdiu quisquam erit, qui te defendere
+            audeat, vives, et vives ita, ut [nunc] vivis.  multis meis et firmis
+            praesidiis obsessus, ne commovere te contra rem publicam possis.  Multorum
+            te etiam oculi et aures non sentientem, sicut adhuc fecerunt,
+            speculabuntur atque custodient.
+            &lt;/p&gt;
+        &lt;/div&gt;
+        &lt;div style=&quot;text-align:right&quot;&gt;
+            &lt;h4&gt;ARGUMENTUM&lt;/h4&gt;
+            &lt;p&gt;
+            L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
+            corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
+            caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
+            rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
+            opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
+            inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
+            petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
+            parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
+            C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
+            C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
+            Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
+            consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
+            particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
+            consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
+            agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
+            res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
+            consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
+            D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
+            per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
+            concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
+            Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
+            bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
+            Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
+            aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
+            consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
+            intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
+            die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
+            templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
+            causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
+            vehementissime invehens habuit.
+            &lt;/p&gt;
+            &lt;p&gt;
+            Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?  quam diu etiam
+            furor iste tuus nos eludet?  quem ad finem sese effrenata iactabit
+            audacia?  Nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae,
+            nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus
+            habendi senatus locus, nihil horum ora voltusque moverunt?  Patere tua
+            consilia non sentis, constrictam iam horum omnium scientia teneri
+            coniurationem tuam non vides?  Quid proxima, quid superiore nocte egeris,
+            ubi fueris, quos convocaveris, quid consilii ceperis, quem nostrum
+            ignorare arbitraris?  O tempora, o mores! Senatus haec intellegit.  consul
+            videt; hic tamen vivit.  Vivit?  immo vero etiam in senatum venit, fit
+            publici consilii particeps, notat et designat oculis ad caedem unum
+            quemque nostrum.  Nos autem fortes viri satis facere rei publicae videmur,
+            si istius furorem ac tela vitemus.  Ad mortem te, Catilina, duci iussu
+            consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem, quam tu in nos
+            [omnes iam diu] machinaris.  An vero vir amplissumus, P. Scipio, pontifex
+            maximus, Ti.  Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae
+            privatus interfecit; Catilinam orbem terrae caede atque incendiis vastare
+            cupientem nos consules perferemus?  Nam illa nimis antiqua praetereo, quod
+            C. Servilius Ahala Sp.  Maelium novis rebus studentem manu sua occidit.
+            Fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus, ut viri fortes
+            acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem
+            coercerent.  Habemus senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave,
+            non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis; nos, nos,
+            dico aperte, consules desumus.  Decrevit quondam senatus, ut L. Opimius
+            consul videret, ne quid res publica detrimenti caperet; nox nulla
+            intercessit; interfectus est propter quasdam seditionum suspiciones
+            C. Gracchus, clarissimo patre, avo, maioribus, occisus est cum liberis
+            M. Fulvius consularis.  Simili senatus consulto C. Mario et L.  Valerio
+            consulibus est permissa res publica; num unum diem postea L. Saturninum
+            tribunum pl.  et C.  Servilium praetorem mors ac rei publicae poena
+            remorata est?  At [vero] nos vicesimum iam diem patimur hebescere aciem
+            horum auctoritatis.  Habemus enim huiusce modi senatus consultum, verum
+            inclusum in tabulis tamquam in vagina reconditum, quo ex senatus consulto
+            confestim te interfectum esse, Catilina, convenit.  Vivis, et vivis non ad
+            deponendam, sed ad confirmandam audaciam.  Cupio, patres conscripti, me
+            esse clementem, cupio in tantis rei publicae periculis me non dissolutum
+            videri, sed iam me ipse inertiae nequitiaeque condemno.  Castra sunt in
+            Italia contra populum Romanum in Etruriae faucibus conlocata, crescit in
+            dies singulos hostium numerus; eorum autem castrorum imperatorem ducemque
+            hostium intra moenia atque adeo in senatu videmus intestinam aliquam
+            cotidie perniciem rei publicae molientem.  Si te iam, Catilina,
+            comprehendi, si interfici iussero, credo, erit verendum mihi, ne non
+            potius hoc omnes boni serius a me quam quisquam crudelius factum esse
+            dicat.  Verum ego hoc, quod iam pridem factum esse oportuit, certa de
+            causa nondum adducor ut faciam.  Tum denique interficiere, cum iam nemo
+            tam inprobus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit, qui id non
+            iure factum esse fateatur.  Quamdiu quisquam erit, qui te defendere
+            audeat, vives, et vives ita, ut [nunc] vivis.  multis meis et firmis
+            praesidiis obsessus, ne commovere te contra rem publicam possis.  Multorum
+            te etiam oculi et aures non sentientem, sicut adhuc fecerunt,
+            speculabuntur atque custodient.
+            &lt;/p&gt;
+        &lt;/div&gt;
+        &lt;div style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;
+            &lt;h4&gt;ARGUMENTUM&lt;/h4&gt;
+            &lt;p&gt;
+            L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
+            corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
+            caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
+            rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
+            opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
+            inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
+            petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
+            parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
+            C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
+            C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
+            Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
+            consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
+            particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
+            consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
+            agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
+            res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
+            consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
+            D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
+            per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
+            concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
+            Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
+            bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
+            Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
+            aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
+            consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
+            intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
+            die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
+            templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
+            causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
+            vehementissime invehens habuit.
+            &lt;/p&gt;
+            &lt;p&gt;
+            Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?  quam diu etiam
+            furor iste tuus nos eludet?  quem ad finem sese effrenata iactabit
+            audacia?  Nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae,
+            nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus
+            habendi senatus locus, nihil horum ora voltusque moverunt?  Patere tua
+            consilia non sentis, constrictam iam horum omnium scientia teneri
+            coniurationem tuam non vides?  Quid proxima, quid superiore nocte egeris,
+            ubi fueris, quos convocaveris, quid consilii ceperis, quem nostrum
+            ignorare arbitraris?  O tempora, o mores! Senatus haec intellegit.  consul
+            videt; hic tamen vivit.  Vivit?  immo vero etiam in senatum venit, fit
+            publici consilii particeps, notat et designat oculis ad caedem unum
+            quemque nostrum.  Nos autem fortes viri satis facere rei publicae videmur,
+            si istius furorem ac tela vitemus.  Ad mortem te, Catilina, duci iussu
+            consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem, quam tu in nos
+            [omnes iam diu] machinaris.  An vero vir amplissumus, P. Scipio, pontifex
+            maximus, Ti.  Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae
+            privatus interfecit; Catilinam orbem terrae caede atque incendiis vastare
+            cupientem nos consules perferemus?  Nam illa nimis antiqua praetereo, quod
+            C. Servilius Ahala Sp.  Maelium novis rebus studentem manu sua occidit.
+            Fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus, ut viri fortes
+            acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem
+            coercerent.  Habemus senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave,
+            non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis; nos, nos,
+            dico aperte, consules desumus.  Decrevit quondam senatus, ut L. Opimius
+            consul videret, ne quid res publica detrimenti caperet; nox nulla
+            intercessit; interfectus est propter quasdam seditionum suspiciones
+            C. Gracchus, clarissimo patre, avo, maioribus, occisus est cum liberis
+            M. Fulvius consularis.  Simili senatus consulto C. Mario et L.  Valerio
+            consulibus est permissa res publica; num unum diem postea L. Saturninum
+            tribunum pl.  et C.  Servilium praetorem mors ac rei publicae poena
+            remorata est?  At [vero] nos vicesimum iam diem patimur hebescere aciem
+            horum auctoritatis.  Habemus enim huiusce modi senatus consultum, verum
+            inclusum in tabulis tamquam in vagina reconditum, quo ex senatus consulto
+            confestim te interfectum esse, Catilina, convenit.  Vivis, et vivis non ad
+            deponendam, sed ad confirmandam audaciam.  Cupio, patres conscripti, me
+            esse clementem, cupio in tantis rei publicae periculis me non dissolutum
+            videri, sed iam me ipse inertiae nequitiaeque condemno.  Castra sunt in
+            Italia contra populum Romanum in Etruriae faucibus conlocata, crescit in
+            dies singulos hostium numerus; eorum autem castrorum imperatorem ducemque
+            hostium intra moenia atque adeo in senatu videmus intestinam aliquam
+            cotidie perniciem rei publicae molientem.  Si te iam, Catilina,
+            comprehendi, si interfici iussero, credo, erit verendum mihi, ne non
+            potius hoc omnes boni serius a me quam quisquam crudelius factum esse
+            dicat.  Verum ego hoc, quod iam pridem factum esse oportuit, certa de
+            causa nondum adducor ut faciam.  Tum denique interficiere, cum iam nemo
+            tam inprobus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit, qui id non
+            iure factum esse fateatur.  Quamdiu quisquam erit, qui te defendere
+            audeat, vives, et vives ita, ut [nunc] vivis.  multis meis et firmis
+            praesidiis obsessus, ne commovere te contra rem publicam possis.  Multorum
+            te etiam oculi et aures non sentientem, sicut adhuc fecerunt,
+            speculabuntur atque custodient.
+            &lt;/p&gt;
+        &lt;/div&gt;
+        &lt;pre&gt;
+            &lt;h4&gt;ARGUMENTUM&lt;/h4&gt;
+            &lt;p&gt;
+            L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
+            corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
+            caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
+            rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
+            opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
+            inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
+            petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
+            parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
+            C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
+            C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
+            Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
+            consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
+            particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
+            consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
+            agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
+            res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
+            consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
+            D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
+            per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
+            concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
+            Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
+            bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
+            Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
+            aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
+            consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
+            intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
+            die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
+            templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
+            causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
+            vehementissime invehens habuit.
+            &lt;/p&gt;
+            &lt;p&gt;
+            Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?  quam diu etiam
+            furor iste tuus nos eludet?  quem ad finem sese effrenata iactabit
+            audacia?  Nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae,
+            nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus
+            habendi senatus locus, nihil horum ora voltusque moverunt?  Patere tua
+            consilia non sentis, constrictam iam horum omnium scientia teneri
+            coniurationem tuam non vides?  Quid proxima, quid superiore nocte egeris,
+            ubi fueris, quos convocaveris, quid consilii ceperis, quem nostrum
+            ignorare arbitraris?  O tempora, o mores! Senatus haec intellegit.  consul
+            videt; hic tamen vivit.  Vivit?  immo vero etiam in senatum venit, fit
+            publici consilii particeps, notat et designat oculis ad caedem unum
+            quemque nostrum.  Nos autem fortes viri satis facere rei publicae videmur,
+            si istius furorem ac tela vitemus.  Ad mortem te, Catilina, duci iussu
+            consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem, quam tu in nos
+            [omnes iam diu] machinaris.  An vero vir amplissumus, P. Scipio, pontifex
+            maximus, Ti.  Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae
+            privatus interfecit; Catilinam orbem terrae caede atque incendiis vastare
+            cupientem nos consules perferemus?  Nam illa nimis antiqua praetereo, quod
+            C. Servilius Ahala Sp.  Maelium novis rebus studentem manu sua occidit.
+            Fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus, ut viri fortes
+            acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem
+            coercerent.  Habemus senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave,
+            non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis; nos, nos,
+            dico aperte, consules desumus.  Decrevit quondam senatus, ut L. Opimius
+            consul videret, ne quid res publica detrimenti caperet; nox nulla
+            intercessit; interfectus est propter quasdam seditionum suspiciones
+            C. Gracchus, clarissimo patre, avo, maioribus, occisus est cum liberis
+            M. Fulvius consularis.  Simili senatus consulto C. Mario et L.  Valerio
+            consulibus est permissa res publica; num unum diem postea L. Saturninum
+            tribunum pl.  et C.  Servilium praetorem mors ac rei publicae poena
+            remorata est?  At [vero] nos vicesimum iam diem patimur hebescere aciem
+            horum auctoritatis.  Habemus enim huiusce modi senatus consultum, verum
+            inclusum in tabulis tamquam in vagina reconditum, quo ex senatus consulto
+            confestim te interfectum esse, Catilina, convenit.  Vivis, et vivis non ad
+            deponendam, sed ad confirmandam audaciam.  Cupio, patres conscripti, me
+            esse clementem, cupio in tantis rei publicae periculis me non dissolutum
+            videri, sed iam me ipse inertiae nequitiaeque condemno.  Castra sunt in
+            Italia contra populum Romanum in Etruriae faucibus conlocata, crescit in
+            dies singulos hostium numerus; eorum autem castrorum imperatorem ducemque
+            hostium intra moenia atque adeo in senatu videmus intestinam aliquam
+            cotidie perniciem rei publicae molientem.  Si te iam, Catilina,
+            comprehendi, si interfici iussero, credo, erit verendum mihi, ne non
+            potius hoc omnes boni serius a me quam quisquam crudelius factum esse
+            dicat.  Verum ego hoc, quod iam pridem factum esse oportuit, certa de
+            causa nondum adducor ut faciam.  Tum denique interficiere, cum iam nemo
+            tam inprobus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit, qui id non
+            iure factum esse fateatur.  Quamdiu quisquam erit, qui te defendere
+            audeat, vives, et vives ita, ut [nunc] vivis.  multis meis et firmis
+            praesidiis obsessus, ne commovere te contra rem publicam possis.  Multorum
+            te etiam oculi et aures non sentientem, sicut adhuc fecerunt,
+            speculabuntur atque custodient.
+            &lt;/p&gt;
+        &lt;/pre&gt;
+        &lt;pre style=&quot;white-space:pre-wrap&quot;&gt;
+            &lt;h4&gt;ARGUMENTUM&lt;/h4&gt;
+            &lt;p&gt;
+            L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
+            corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
+            caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
+            rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
+            opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
+            inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
+            petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
+            parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
+            C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
+            C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
+            Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
+            consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
+            particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
+            consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
+            agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
+            res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
+            consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
+            D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
+            per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
+            concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
+            Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
+            bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
+            Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
+            aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
+            consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
+            intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
+            die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
+            templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
+            causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
+            vehementissime invehens habuit.
+            &lt;/p&gt;
+            &lt;p&gt;
+            Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?  quam diu etiam
+            furor iste tuus nos eludet?  quem ad finem sese effrenata iactabit
+            audacia?  Nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae,
+            nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus
+            habendi senatus locus, nihil horum ora voltusque moverunt?  Patere tua
+            consilia non sentis, constrictam iam horum omnium scientia teneri
+            coniurationem tuam non vides?  Quid proxima, quid superiore nocte egeris,
+            ubi fueris, quos convocaveris, quid consilii ceperis, quem nostrum
+            ignorare arbitraris?  O tempora, o mores! Senatus haec intellegit.  consul
+            videt; hic tamen vivit.  Vivit?  immo vero etiam in senatum venit, fit
+            publici consilii particeps, notat et designat oculis ad caedem unum
+            quemque nostrum.  Nos autem fortes viri satis facere rei publicae videmur,
+            si istius furorem ac tela vitemus.  Ad mortem te, Catilina, duci iussu
+            consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem, quam tu in nos
+            [omnes iam diu] machinaris.  An vero vir amplissumus, P. Scipio, pontifex
+            maximus, Ti.  Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae
+            privatus interfecit; Catilinam orbem terrae caede atque incendiis vastare
+            cupientem nos consules perferemus?  Nam illa nimis antiqua praetereo, quod
+            C. Servilius Ahala Sp.  Maelium novis rebus studentem manu sua occidit.
+            Fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus, ut viri fortes
+            acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem
+            coercerent.  Habemus senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave,
+            non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis; nos, nos,
+            dico aperte, consules desumus.  Decrevit quondam senatus, ut L. Opimius
+            consul videret, ne quid res publica detrimenti caperet; nox nulla
+            intercessit; interfectus est propter quasdam seditionum suspiciones
+            C. Gracchus, clarissimo patre, avo, maioribus, occisus est cum liberis
+            M. Fulvius consularis.  Simili senatus consulto C. Mario et L.  Valerio
+            consulibus est permissa res publica; num unum diem postea L. Saturninum
+            tribunum pl.  et C.  Servilium praetorem mors ac rei publicae poena
+            remorata est?  At [vero] nos vicesimum iam diem patimur hebescere aciem
+            horum auctoritatis.  Habemus enim huiusce modi senatus consultum, verum
+            inclusum in tabulis tamquam in vagina reconditum, quo ex senatus consulto
+            confestim te interfectum esse, Catilina, convenit.  Vivis, et vivis non ad
+            deponendam, sed ad confirmandam audaciam.  Cupio, patres conscripti, me
+            esse clementem, cupio in tantis rei publicae periculis me non dissolutum
+            videri, sed iam me ipse inertiae nequitiaeque condemno.  Castra sunt in
+            Italia contra populum Romanum in Etruriae faucibus conlocata, crescit in
+            dies singulos hostium numerus; eorum autem castrorum imperatorem ducemque
+            hostium intra moenia atque adeo in senatu videmus intestinam aliquam
+            cotidie perniciem rei publicae molientem.  Si te iam, Catilina,
+            comprehendi, si interfici iussero, credo, erit verendum mihi, ne non
+            potius hoc omnes boni serius a me quam quisquam crudelius factum esse
+            dicat.  Verum ego hoc, quod iam pridem factum esse oportuit, certa de
+            causa nondum adducor ut faciam.  Tum denique interficiere, cum iam nemo
+            tam inprobus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit, qui id non
+            iure factum esse fateatur.  Quamdiu quisquam erit, qui te defendere
+            audeat, vives, et vives ita, ut [nunc] vivis.  multis meis et firmis
+            praesidiis obsessus, ne commovere te contra rem publicam possis.  Multorum
+            te etiam oculi et aures non sentientem, sicut adhuc fecerunt,
+            speculabuntur atque custodient.
+            &lt;/p&gt;
+        &lt;/pre&gt;
+        &lt;div&gt;
+            &lt;h4&gt;ARGUMENTUM&lt;/h4&gt;
+            &lt;p&gt;
+            L. Sergius &lt;b&gt;Catilina&lt;/b&gt;, homo patricii generis, magna vi et animi et
+            corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
+            caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
+            rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
+            opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
+            inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
+            petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
+            parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius &lt;span style=&quot;color:blue&quot;&gt;Cicero&lt;/span&gt; una cum
+            C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. &lt;b&gt;Catilina&lt;/b&gt; M. &lt;i&gt;Cicerone&lt;/i&gt;
+            C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
+            Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem &lt;b&gt;Catilina&lt;/b&gt;e eiusque sociorum
+            consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
+            particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
+            consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
+            agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
+            res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut &lt;b&gt;Catilina&lt;/b&gt; spe
+            consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
+            D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. &lt;b&gt;Catilina&lt;/b&gt;, qui iam ante
+            per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
+            concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
+            Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
+            bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
+            Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
+            aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani &lt;i&gt;Cicerone&lt;/i&gt;m
+            consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
+            intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
+            die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
+            templum Iovis Statoris convocavit, quo cum &lt;b&gt;Catilina&lt;/b&gt; quasi sui purgandi
+            causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in &lt;b&gt;Catilina&lt;/b&gt;m
+            vehementissime invehens habuit.
+            &lt;/p&gt;
+            &lt;p&gt;
+            Quo usque tandem abutere, &lt;b&gt;Catilina&lt;/b&gt;, patientia nostra?  quam diu etiam
+            furor iste tuus nos eludet?  quem ad finem sese effrenata iactabit
+            audacia?  Nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae,
+            nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus
+            habendi senatus locus, nihil horum ora voltusque moverunt?  Patere tua
+            consilia non sentis, constrictam iam horum omnium scientia teneri
+            coniurationem tuam non vides?  Quid proxima, quid superiore nocte egeris,
+            ubi fueris, quos convocaveris, quid consilii ceperis, quem nostrum
+            ignorare arbitraris?  O tempora, o mores! Senatus haec intellegit.  consul
+            videt; hic tamen vivit.  Vivit?  immo vero etiam in senatum venit, fit
+            publici consilii particeps, notat et designat oculis ad caedem unum
+            quemque nostrum.  Nos autem fortes viri satis facere rei publicae videmur,
+            si istius furorem ac tela vitemus.  Ad mortem te, &lt;b&gt;Catilina&lt;/b&gt;, duci iussu
+            consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem, quam tu in nos
+            [omnes iam diu] machinaris.  An vero vir amplissumus, P. &lt;span style=&quot;color:red&quot;&gt;Scipio&lt;/span&gt;, pontifex
+            maximus, Ti.  Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae
+            privatus interfecit; &lt;b&gt;Catilina&lt;/b&gt;m orbem terrae caede atque incendiis vastare
+            cupientem nos consules perferemus?  Nam illa nimis antiqua praetereo, quod
+            C. Servilius Ahala Sp.  Maelium novis rebus studentem manu sua occidit.
+            Fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus, ut viri fortes
+            acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem
+            coercerent.  Habemus senatus consultum in te, &lt;b&gt;Catilina&lt;/b&gt;, vehemens et grave,
+            non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis; nos, nos,
+            dico aperte, consules desumus.  Decrevit quondam senatus, ut L. Opimius
+            consul videret, ne quid res publica detrimenti caperet; nox nulla
+            intercessit; interfectus est propter quasdam seditionum suspiciones
+            C. Gracchus, clarissimo patre, avo, maioribus, occisus est cum liberis
+            M. Fulvius consularis.  Simili senatus consulto C. Mario et L.  Valerio
+            consulibus est permissa res publica; num unum diem postea L. Saturninum
+            tribunum pl.  et C.  Servilium praetorem mors ac rei publicae poena
+            remorata est?  At [vero] nos vicesimum iam diem patimur hebescere aciem
+            horum auctoritatis.  Habemus enim huiusce modi senatus consultum, verum
+            inclusum in tabulis tamquam in vagina reconditum, quo ex senatus consulto
+            confestim te interfectum esse, &lt;b&gt;Catilina&lt;/b&gt;, convenit.  Vivis, et vivis non ad
+            deponendam, sed ad confirmandam audaciam.  Cupio, patres conscripti, me
+            esse clementem, cupio in tantis rei publicae periculis me non dissolutum
+            videri, sed iam me ipse inertiae nequitiaeque condemno.  Castra sunt in
+            Italia contra populum Romanum in Etruriae faucibus conlocata, crescit in
+            dies singulos hostium numerus; eorum autem castrorum imperatorem ducemque
+            hostium intra moenia atque adeo in senatu videmus intestinam aliquam
+            cotidie perniciem rei publicae molientem.  Si te iam, &lt;b&gt;Catilina&lt;/b&gt;,
+            comprehendi, si interfici iussero, credo, erit verendum mihi, ne non
+            potius hoc omnes boni serius a me quam quisquam crudelius factum esse
+            dicat.  Verum ego hoc, quod iam pridem factum esse oportuit, certa de
+            causa nondum adducor ut faciam.  Tum denique interficiere, cum iam nemo
+            tam inprobus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit, qui id non
+            iure factum esse fateatur.  Quamdiu quisquam erit, qui te defendere
+            audeat, vives, et vives ita, ut [nunc] vivis.  multis meis et firmis
+            praesidiis obsessus, ne commovere te contra rem publicam possis.  Multorum
+            te etiam oculi et aures non sentientem, sicut adhuc fecerunt,
+            speculabuntur atque custodient.
+            &lt;/p&gt;
+        &lt;/div&gt;
+        &lt;div&gt;
+            &lt;h4&gt;ARGUMENTUM&lt;/h4&gt;
+            &lt;br&gt;
+            L. Sergius Catilina, homo patricii generis, magna vi et animi et
+            corporis, sed ingenio malo pravoque, praetorius, qui iam a. u. c. 689
+            caedem consulum facere eaque facta rerum potiri constituerat, casu autem
+            rem perficere prohibitus erat, ascitis ad consilium rei publicae
+            opprimendae hominibus omnis generis perditissiis atque audacissimis, quos
+            inopia, cupiditas, scelera stimulabant, consulatum in annum 691 p. u. c.
+            petivit, sed cum, quae in animo habebat, perniciosa rei publicae consilia
+            parum occultata essent, studiis bonorum omnium M. Tullius Cicero una cum
+            C. Antonio consul factus est.  Qua re commotus L. Catilina M. Cicerone
+            C. Antonio consulibus cupidius etiam sua consilia recepit, quibus maxime
+            Ciceronis consulis diligentia restitit ad quem Catilinae eiusque sociorum
+            consilia a Fulvia, muliere nobili, quae rem habebat cum Q. Curio, qui
+            particeps fuit conspirationis illius, deferebantur.  Cum autem ista mala
+            consilia contra salutem rei publicae a coniuratis inita apertius iam
+            agitarentur, senatus consultum factum est, darent operam consules, ne quid
+            res publica detrimenti caperet, effectumque est, ut Catilina spe
+            consulatus, quem in proximum annum petebat, excideret, designarenturque
+            D. Silanus et L. Murena.  Quae cum ita essent, L. Catilina, qui iam ante
+            per Italiam ad homines seditiosos, maxime veteres L. Sullae milites,
+            concitandos nuntios miserat, ad C. Manlium, qui Faesulas, in urbem
+            Etruriae munitam, manum armatorum coegerat, proficisci constituit et
+            bellum patriae inferre convocatisque nocte, quae inter VIII et VII Id.
+            Novembres erat, sociis in domum M. Porci Laecae consilium, quod ceperat,
+            aperuit.  Qua in congregatione nocturna duo equites Romani Ciceronem
+            consulem illa ipsa nocte ante lucem, cum sicut salutaturi eius domum
+            intrassent, interficiendum receperunt.  M. Cicero vitatis insidiis proximo
+            die, qui fuit a. d.  VI Id.  Novembres, dispositis praesidiis senatum in
+            templum Iovis Statoris convocavit, quo cum Catilina quasi sui purgandi
+            causa venisset, Cicero eam, quae infra legitur, orationem in Catilinam
+            vehementissime invehens habuit.
+            &lt;br&gt;
+            &lt;br&gt;
+            Quo usque tandem abutere, Catilina, patientia nostra?  quam diu etiam
+            furor iste tuus nos eludet?  quem ad finem sese effrenata iactabit
+            audacia?  Nihilne te nocturnum praesidium Palati, nihil urbis vigiliae,
+            nihil timor populi, nihil concursus bonorum omnium, nihil hic munitissimus
+            habendi senatus locus, nihil horum ora voltusque moverunt?  Patere tua
+            consilia non sentis, constrictam iam horum omnium scientia teneri
+            coniurationem tuam non vides?  Quid proxima, quid superiore nocte egeris,
+            ubi fueris, quos convocaveris, quid consilii ceperis, quem nostrum
+            ignorare arbitraris?  O tempora, o mores! Senatus haec intellegit.  consul
+            videt; hic tamen vivit.  Vivit?  immo vero etiam in senatum venit, fit
+            publici consilii particeps, notat et designat oculis ad caedem unum
+            quemque nostrum.  Nos autem fortes viri satis facere rei publicae videmur,
+            si istius furorem ac tela vitemus.  Ad mortem te, Catilina, duci iussu
+            consulis iam pridem oportebat, in te conferri pestem, quam tu in nos
+            [omnes iam diu] machinaris.  An vero vir amplissumus, P. Scipio, pontifex
+            maximus, Ti.  Gracchum mediocriter labefactantem statum rei publicae
+            privatus interfecit; Catilinam orbem terrae caede atque incendiis vastare
+            cupientem nos consules perferemus?  Nam illa nimis antiqua praetereo, quod
+            C. Servilius Ahala Sp.  Maelium novis rebus studentem manu sua occidit.
+            Fuit, fuit ista quondam in hac re publica virtus, ut viri fortes
+            acrioribus suppliciis civem perniciosum quam acerbissimum hostem
+            coercerent.  Habemus senatus consultum in te, Catilina, vehemens et grave,
+            non deest rei publicae consilium neque auctoritas huius ordinis; nos, nos,
+            dico aperte, consules desumus.  Decrevit quondam senatus, ut L. Opimius
+            consul videret, ne quid res publica detrimenti caperet; nox nulla
+            intercessit; interfectus est propter quasdam seditionum suspiciones
+            C. Gracchus, clarissimo patre, avo, maioribus, occisus est cum liberis
+            M. Fulvius consularis.  Simili senatus consulto C. Mario et L.  Valerio
+            consulibus est permissa res publica; num unum diem postea L. Saturninum
+            tribunum pl.  et C.  Servilium praetorem mors ac rei publicae poena
+            remorata est?  At [vero] nos vicesimum iam diem patimur hebescere aciem
+            horum auctoritatis.  Habemus enim huiusce modi senatus consultum, verum
+            inclusum in tabulis tamquam in vagina reconditum, quo ex senatus consulto
+            confestim te interfectum esse, Catilina, convenit.  Vivis, et vivis non ad
+            deponendam, sed ad confirmandam audaciam.  Cupio, patres conscripti, me
+            esse clementem, cupio in tantis rei publicae periculis me non dissolutum
+            videri, sed iam me ipse inertiae nequitiaeque condemno.  Castra sunt in
+            Italia contra populum Romanum in Etruriae faucibus conlocata, crescit in
+            dies singulos hostium numerus; eorum autem castrorum imperatorem ducemque
+            hostium intra moenia atque adeo in senatu videmus intestinam aliquam
+            cotidie perniciem rei publicae molientem.  Si te iam, Catilina,
+            comprehendi, si interfici iussero, credo, erit verendum mihi, ne non
+            potius hoc omnes boni serius a me quam quisquam crudelius factum esse
+            dicat.  Verum ego hoc, quod iam pridem factum esse oportuit, certa de
+            causa nondum adducor ut faciam.  Tum denique interficiere, cum iam nemo
+            tam inprobus, tam perditus, tam tui similis inveniri poterit, qui id non
+            iure factum esse fateatur.  Quamdiu quisquam erit, qui te defendere
+            audeat, vives, et vives ita, ut [nunc] vivis.  multis meis et firmis
+            praesidiis obsessus, ne commovere te contra rem publicam possis.  Multorum
+            te etiam oculi et aures non sentientem, sicut adhuc fecerunt,
+            speculabuntur atque custodient.
+            &lt;br&gt;
+        &lt;/div&gt;
+    &lt;/div&gt;
+    &lt;script&gt;
+        var target = document.getElementById(&quot;target&quot;);
+        var style = target.style;
+
+        function test() {
+            style.display = &quot;block&quot;;
+            style.width = &quot;280px&quot;;
+            target.offsetLeft;
+            style.width = &quot;300px&quot;;
+            target.offsetLeft;
+            style.width = &quot;290px&quot;;
+            target.offsetLeft;
+            style.display = &quot;none&quot;;
+        }
+
+        PerfTestRunner.measureRunsPerSecond({ run: test });
+    &lt;/script&gt;
+&lt;/body&gt;
+&lt;/html&gt;
</ins></span></pre>
</div>
</div>

</body>
</html>